Ahmet Müderrisoğlu’nun kurtları yıllardır hayatımın bir parçası. Biri benimle yaşıyor, diğerleri de sık sık karşıma çıkıyor. Onlarla yıllar önce Müderrisoğlu’nun Ankara’daki atölyesinde karşılaşmıştım. Şöyle yazmışım: “Belleğimizin bozkırında zaman zaman uzak ulumalarını dinlediğimiz kurtlar, dişleri çakmak çakmak kahkahalarıyla, gönlümüzü kışkırtan edepsiz hareketleriyle gözümün önünde vücut buluyorlardı ince uzun… Bu yersizyurtsuz kurtlara bakarken, aralarına karışmak, şehirli tekdüzeliğimizden kurtulmak, ayartılmak istiyor insan.”
Bu arada elbette kurtlar da her “canlı” gibi evrim geçirdiler. Çeşitlendiler, alt türlere ayrıldılar. Bazıları boyut değiştirip, tuval üzerinde serüvenlere atıldı, rengarenk ve hızlı, ince dinamikleriyle. Bir kısmı da giderek parlamaya, kendilerine özgü bir “glamour” dünyası kurmaya başladılar. Işığı yansıtarak aynalaşan rengarenk topların erotik kıvrımlarıyla, incecik uzayan bedenleriyle, momentum kaynaklı esnek danslarıyla, spotları hiç sönmeyen, perdeleri hiç inmeyen bir sahne kurdular kendilerine. Bu hınzır pop kişilikler, sanki bizim sönük, eprimiş, kitsch magazin evrenimizle dalga geçercesine kendi paralel magazin evrenlerini yarattılar.
Onları en son, Abitus Sanat Projeleri tarafından düzenlenen “Buradan Çok Uzakta: Bir Kamusal Alan Projesi” etkinliği kapsamında, Ankara ve İstanbul Haydarpaşa garlarında yola çıkarken gördük. Yılbaşı yaklaşırken, herkes kutlama havası içine girmişken, bu magazin kurt çetesinin parıltılı siluetleriyle partiye katılmaması beklenemezdi elbette.
Nitekim kurtlar kendilerine uygun bir “sahne” bulmuş görünüyor. Müderrisoğlu’nun kurtları 15 – 31 Ocak 2007 tarihleri arasında, Ankara’da NABU mağazası vitrinlerinde gösteriye çıkıyor. Bir yılbaşı vitrini, parıltılar saçarak dans eden kurtların magazin ekranına dönüştürmesi için çok uygun bir mekan.
Sergi, teşhir mekanı olarak vitrinin kendine özgü özelliklerini kullanarak, kurtların üretildiği yılbaşı süsü parlak ve çok renkli topların simgesel anlamı içinde, pop bir plastik ifade düzlemi oluşturuyor. Yeni yılın başlangıcı gibi kutlama döngüleriyle kurulan alışveriş sistemi içinde, şık bir vitrinde gösteriye çıkan bu kurtlar, neşeli, parlak, parti havasında rengarenk toplardan ve incecik, “0 beden” bir metal siluetten oluşan çekici fizyonomileriyle izleyiciyi çok farklı ve kışkırtıcı bir magazin evrenine taşıyor.
Hareketli vantilatörlerin rüzgarıyla harekete geçen, metal gövdelerinin momentumuna uyarak durmaksızın dans eden kurtlar izleyicinin bakışına davet çıkarıyor. Bu alternatif magazin gösterisi, vitrinde konumlanan kameralı ekranlarla izleyiciyi de sahneye taşıyarak, onu magazin kurtlarla etkileşime sokuyor. İzleyicinin bakışı kurtların aynalaşan kürelerine yöneldiğinde, deforme olarak onlar gibi uzayan, farklılaşan kendi figürünün rüya alemindeki serüvenlerine dalıp gittiğinde, boyut değiştirme de tamamlanıyor. İzleyici, aynanın öteki tarafında, kurtların dansıyla adımlarını tecrübe etmeye başlıyor…
Sergi, dönemsel (Yılbaşı), bağlamsal (alışveriş), mekansal (vitrin), ortamsal (parti, eğlence, magazin) katmanları ilişkiye sokarak zihinsel bir çekim gücü oluşturuyor. Yılbaşının yeni başlangıçların umudunu taşıyan bayram havası içinde kendini evinde hisseden bu parıltılı kurtları, hayallerimizin paralel eğlence evrenindeki ikizlerimiz gibi görmeye başlıyoruz. Parlak topların rengarenk ayna etkisi, kurtların keyifli gövde dili ve ifadeleri, kendimizi bu fantastik canlılarla özdeşleştirmemizi kolaylaştırıyor. Bir yandan da bu kurt çetesinin hınzır ironik duruşu, bizi kendimiz hakkında sorular sormaya kışkırtıyor.
Tıpkı magazin dünyasının, her birimizin içinde saklı, pop kurgulu şan şöhret hayalleriyle bizi büyülemesi gibi, çekici fizikleriyle bu magazin kurtlar da hayallerimizin özgür eğlence diyarında olası ikizlerimiz sıfatıyla bizim yerimize spotlar altına çıkıyor. Bu bakımdan kurtların dans ettiği vitrin, alıştığımızdan farklı, parlak ve büyüleyici bir magazin evrenine açılan bir tür dev “ekran” işlevi yükleniyor. Ama bu “hakiki” ekranda akan çekici serüven, evlerimizdeki tek pencere haline gelmiş ekranlardan üzerimize akan pespaye ve rüküş popüler soytarılıklardan o kadar farklı ki, sanki spotlar zihnimizde çakmaya başlıyor.
Yıllar önce kurtlardan söz ederken dediğim gibi, “Müderrisoğlu’nun kurt çetesi, gövdemizde saklanan kurt adamı uyandırmak için (yine) şehre indi”.
Bu kez, “magazin kurt çetesi” “glamour” parıltısını çok başka bir sahnede, ama içimizdeki kurt adama bir o kadar da tanıdık gelecek bir senaryo ile sahneliyor.
